یک مقام مسئول در دایره منابع انسانی ارتش اسرائیل فاش کرد که سالانه بیش از 7000 نظامی اسرائیلی از ارتش این رژیم فرار می کنند.
به گزارش خبرگزاری قدس ( قدسنا) به نقل از شبکه خبری المحیط ، این مقام همچنین با اشاره به آمار فرار 52 درصدی جوانان اسرائیلی آماده برای خدمت نظامی گفت :‌این در حالی است که 16 درصد از 48 درصد نظامیان در حال خدمت نیز از ارتش فراری هستند.
وی همچنین از قانون معافیت زنان مذهبی  یهود  از خدمت نظامی به شدت انتقاد کردو افزود که 43 درصد از زنان اسرائیلی برای خدمت نظامی آماده نیستند.
این مقام ارتش اسرائیل پیش بینی کرد که با این وضعیت در سال 2009 میزان فرار از ارتش افزایش خواهد یافت .
به نوشته معاریو ، این در حالی است که میزان معافیت های پزشکی نیز به مقدار قابل توجهی افزایش یافته است .
براساس این گزارش ، 43درصد از دختران جوان و 24 درصد از پسران اسرائیلی به بهانه های مختلف از خدمت نظامی فرار می کنند .
این آمار نشان می دهد که 11 درصد از جوانان اسرائیلی به بهانه فراگرفتن امور مذهبی از خدمت نظامی فرار می کنند.

اهمیت این مساله از آنرو است که ارتش زیرساخت جامعه اسرائیلی را تشکیل می دهد و تمامی تصمیمات سیاسی ،‌اقتصادی و امنیتی براساس قدرت ارتش اتخاذ می شود و میزان قدرت ارتش یکی از شاخصه های تعیین امنیت روانی و اجتماعی در جامعه اسرائیلی است .
بنابراین به اعتقاد تحلیلگران،  تضعیف ارتش  و روی گردانی جوانان اسرائیلی از خدمت نظامی می تواند بزرگترین زنگ خطر برای اسرائیل باشد./پایان خبر.

برگرفته از وبلاگ قریب صبح

ایرنا- پس از برگزاری موفقیت آمیز رزمایش پیامبر اعظم و آزمایش موشك‌های جدید ایران ، حجم بالایی از ساكنین صهیونیست مستقر در فلسطین اشغالی برای فرار از این سرزمین اقدام كرده اند.

این افراد در توجیه این امر به دولت غیر مشروع متبوع خود اعلام كرده اند كه حاضر نیستند در منطقه به سكونت خود ادامه دهند .

این درحالی است كه برخی رسانه‌های غربی قصد داشتند با ایجاد فضای رسانه ای منفی و زیر سئوال بردن توان نظامی ایران ، كمی از بار روانی ایجاد شده در غرب و به ویژه اسراییل را بكاهند .

از سوی دیگر پایگاه الكترونیكی دستگاه اطلاعاتی رژیم صهیونیستی ادعا كرد حزب الله، پایگاههایی برای موشكهای رادار دار و ایستگاه هشداردهنده در قله كوه ایجاد كرده كه می‌تواند اقدام به كنترل و تهدید حركت ناوگان ششم آمریكا در شرق دریای مدیترانه و پروازهای هواپیماهای اسراییلی كند.

اسلام اروتيك، اسلام زن باره !!!!

مبارک بادبر تمام بی غیرتا...

این خبر سوزش دار رو حتما بخونید تا بگم

ملكه اليزابت دوم انگليس امروز لقب «شواليه» را به سلمان رشدي مرتد كه پس از نوشتن كتاب «آيات شيطاني» احساسات مسلمانان را برانگيخت، اعطا كرد.

به گزارش  خبرگزاري فرانسه، اين لقب به «ايان بوتهام»، كريكت‌باز انگليس نيز اعطا شد. با اين اقدام اين دو فرد از اين پس با لقب «سر (Sir)» خوانده مي‌شوند كه به هنرمندان، ورزشكاران، ديپلماتها، روزنامه‌نگاران و ديگران در مراسم سالگرد تولد ملكه اعطا مي‌شود. رشدي پس از دريافت اين لقب گفت: «من از دريافت اين افتخار بزرگ احساس هيجان و كوچكي مي‌كنم و عميقا سپاسگذارم كه كارم به اين شكل مورد توجه قرار گرفته است.» عليرغم انتظارات رسانه‌ها، «ديويد بكام»، كاپيتان سابق تيم فوتبال انگليس كه قررا است به زودي تيم «رئال مادريد» اسپانيا را به مقصد «گلكسي»، لس آنجلس آمريكا ترك كند، لقب شواليه را دريافت نكرد. واما حرف "مرصاد": ضمن عرض تبریک به محضر مسولان جمهوری اسلامی و همه ی مسلمونای خوش غیرت بابت زنده موندن این یارو ، و عرض تبریک به مناسبت تولد بانوی حرومزادگان جهان یعنی حضرت ملکه ی الیزابت دوم (دامت فحشائه) خدمتتون عارضم که این سلمان رشدی حرومزاده رو حتما می شناسید(نطفه ی این موجود نجس واقعا مشکل داره).خیلی متاسفم که باید فضای این وبلاگ رو به اسم این خوک کثیف آلوده کنم.محض اطلاع دوستان بی خبری که زیاد کاری به این "نجس العین" نداشتن و نمی دونن یارو چه خریه(بلانسبت خر) باید عرض کنم این مردک حرومی همون نویسنده ی کتاب آیات شیطانی است. این کتاب ۵۰۰ صفحه ای یه رمانه که قهرمانای اون حضرت محمد(صلوات الله علیه) و همسران و اصحابش هستن.آقایون بهونه گیر توجه کنن: نوشتم (رمان) نه کتاب عقیدتی و استدلالی. این مادر به خطا توی رمانش هر نسبتی رو که لایق وجود کثیف خودش و پدر و مادرشه به حضرت رسول اعظم و اصحاب و همسرانشون می ده.آقایون! حاجیتون رو هوا حرف نمی زنه ، من خودم این کتاب کثافت رو خوندم. این سگ رذل تو داستان بلند"آیات شیطانی"حضرت رسول اعظم و اصحاب و همسرانشون رو (العیاذ بالله) شراب خوار و منحرف اخلاقی  معرفی می کنه.جالب این جاست که این حشره ی نجاست خوار در شناسنامه مسلمونه و هنوز هم خودشو مسلمون می دونه. اینم یه عکس از این سگ جهنمی محض اطلاعتون کتاب "آیات شیطانی" حوالی سال ۱۳۶۶بوسیله ی انتشارات آمریکایی "پنگوئن" چاپیده شد و به طور بی سابقه ای همزمان به ده زبان زنده ی دنیا منتشر شد.تا مسلمونا شصتشون خبردار بشه که چه خبر شده ۷-۸-۱۰ ماهی طول کشید. اينم يه عكس ازرمان نجس"آیات شیطانی" راستش این کتاب همچین آش دهن سوزی هم (به لحاظ فنی و ادبی ) نبود اما این اروپایی ها و آمریکایی ها ذرت و ذرت به کتاب جایزه دادن و تبلیغات زیادی دور و بر اون راه انداختن .حضرت روح الله به محض اینکه از ماجرا خبر دار شد و دید که غربیا یه کرمی دارن وارد معرکه شد و "حکم" اعدام سلمان رشدی و ناشران کتاب رو (به شرط اطلاع از متن) صادر کرد و اعلام فرمود هر کس تو این راه کشته بشه شهیده. بعد از امام هم تمام علمای اسلامی از شیعه گرفته تا سنی حکم ارتداد و اعدام این سگ را صادر کردن. حدود ۱۰ سال زندگی واسه این (گه) جهنم شد."اسکاتلندیارد"(پلیس انگلستان)برای محافظت از این یارو سالی نزدیک به یک میلیون دلار هزینه می کرد .اونقد ر زندگی این مردک به هم ریخت که زنش طلاقش داد و اون مجبور شد به معشوقه بازی مشغول بشه که البته این معشوقه های رنگ و وارنگ هم هر کدوم بعد از مدتی از ترس جونشون دمشون رو می ذاشتن رو کولشون و سلمان رو تونکبت خودش رها می کردن.خصوصا بعد از انفجاربزرگی در هتل "بورلی هیلز " لندن که این بی پدر اونجا زندگی می کرد دیگه آب خوش از گلوی رشدی پایین نمی رفت.خود عوضی اش در باره ی اون سال ها به کابس تعبیر می کنه.اما بالاخره بعضی رجال "بی بته" و "سیب زمینی " کار خودشونو کردن و یه جورایی خیال انگلو ساکسون های عوضی رو راحت کردن که دیگه کسی از طرف ایران نفله کردن رشدی  رو پی گیری نمی کنه.این طوری شد که این خوک چند سالیه خواب و خوراک راحت تری داره و بساط الواطیش رو به راهه. بی ناموسا اینقدر پر رو شدن که حالا لقب و عنوان هم دادن به حرومزاده.چشم رجال وطنی روشن و رویشان مقابل پیامبر اعظم سفید !!  تا حالا دو نفر برای خلاص کردن این سگ اقدام کردن اما موفق نشدن و به شهادت رسیدن ، شهیدان : "مصطفی مازح "، اهل لبنان (که انفجار هتل بورلی هیلز کار خود پدر صلواتیش بود) و "محمدابراهیم عطایی" ، اهل ایران. روحشون شاد که تـه غیرت بودن و مردانگی و مثل من و شما ی پر ادعا و تو خالی نبودن.بهشت برین نوش جونشون. این ساختمون سوخته تو عکس بالایی مال یه هتل تو شهر سیواس ترکیه ست که مترجم کتاب آیات شیطانی به زبون ترکی توش بوده.ببینید ترکا چه بلایی سر هتل آوردن.اگه پلیس ترکیه خودشو قاطی نمی کرد یارو جون سالم به در نمی برد این ردیف جنازه های سوراخ سوراخ شده بر و بچ با غیرت ترکیه هستن که تو تظاهرات علیه مترجم ترکی آیات شیطانی بوسیله ی پلیس ترکیه شهید شدن.بازم ترکا که اینقدر ما دری وری بارشون می کنیم.شهادت گوارای وجودشون   پیشنهاد می کنم تمامی حضرات مسولینی که توی این ۱۹ سال هر رقم که تونستن به غربیای بی پدر و مادر قول و تضمین دادن که آزار نظام اسلامی به سلمان رشدی نمی رسه ، بیان یه جشن  هر چند مختصر برای این افتخار آفرینی جدید جناب رشدی بگیرن و در همون جشن ضمن اظهار برائت و تنفر از هر گونه تروریسم و خشونت ، برای اثبات حسن نیت ایران به غرب ، از اینگیلیسی های مادر...(ببخشید)، از دولت فخیمه ی انگلستان بخوان که این نویسنده ی بزرگ را به عنوان سفیر اینگیلیس تو ایران معرفی کنن... ای تو کله ی هر بی پدر و مادر و بی شرفی که نون خمینی و شهدا رو خورد و آش اجنبی رو هم زد."آش به هم زدن" پیشکش ، حداقل تو آش خودمون پشگل نریزید بی غیرت ها. راستی ! از مهمونای جشن تولد ملکه ی مفخم تو سفارت اینگیلیس تو تهران چه خبر؟ به نظر شما با این بی شرفا باید چی کار کرد ؟ خدایا ! نصیب فرزندان روح الله قرا بده کندن شلوار این سلمان رشدی حرامزاده را یا در این راه شهادت رو قسمتمون کن .   شادی روح شهیدان مصطفی مازح و محمدابراهیم عطایی صلوات   تو کله ی ملکه ی اینگیلیس با اون شوهر مونگلش

ویزای بهشت 

حکایت چگونگی پشت پا زدن "محمد ابراهیم عطایی" به همه ی اون چیزایی که من و تو سفت بهشون چسبیدیم و  رفتنش به معرکه ای که عمرا من و تو مردش نیستیم ولی خیلی شعارش رو می دیم

به مناسبت اعطای عالی ترین نشان رسمی انگلستان ،" نشان شوالیه" به

سلمان رشدی ملعون در سالگرد تولد ملکه ی انگلستان

قبلش لازمه یه چند جمله ای رو خیلی مودبانه و پاستوریزه (همونطور که بعضی رفقا خواسته بودن) بنویسم .چیزایی که خواهید خوند(اگه مردونه حوصله کنید و تا آخرش رو بخونید) همش واقعیه و عین حقیقت. این "آقا محمد ابراهیم عطایی" حجت انکار ناپذیریه واسه اون دسته آدمای تنبل(ترجمه ی مودبانه ی عبارت ...) اما پر ادعایی که همیشه منتظرن" تا محرم گردد" و "هنگامه ی امتحان میسر گردد" تا کاری کنن کارستون ، اما معلوم نیست چرا محرم موعود این آقایون ، هیچ وقت "نمی گردد".محض اطلاع این حضرات "منتظر محرم" عرض می کنم که آدمای بی نام و نشونی تو کشورای دیگه ی دنیا که اصلا هم ادعای شیعه گیشون، شکم آسمون رو پاره نکرده 

کارهایی رو که باید امثال ما و شما به ثمر برسونیم انجام دادن.مثلا مترجم ژاپنی کتاب "آیات شیطانی"، آقای  "هیتوشی ایگاراشی"  تو شهر توکیو با شکمش با چاقو سفره  شد و رفت به جهنم. مترجم ایتالیایی این کتاب هم که اسم نحسش "ایتوره کاپریولو"بود هم مورد حمله قرار گرفت و تا سر حد مرگ زخمی شد ، یه یارویی هم که تو نروژ "آیات شیطانی" رو منتشر کرده بود با سلاح گرم هدف قرار گرفت که بدبختانه جون به در برد. فکر کنم اسم این نروژیه"ویلیام نیگارد" بود.سلمان رشدی وقتی شنید چه بلایی سر ویلیام جونش اومده بدجوری ضعف کرد و چند سال بعد گفت که اون روز بدترین روز زندگیش بوده...اما "آقا عطایی" از ایران با افتخار تمام رفت سراغ اصل کاری تا کار ناتموم بقیه رو تموم کنه."آقا محمد ابراهیم عطایی"مصداق روشن اون دسته آدماییه که زمین و زمان رو برای پیدا کردن کربلای خودشون ، زیر و رو می کنن و بالاخره هم پیداش می کنن و از اون جا یه دور خیز تمیز مکنن به سمت آسمون ، دورخیزی بلند که اونا رو صاف می بره بغل دست "آقا ابا عبدالله الحسین"(علیه السلام) و ملحقشون می کنه به "اردوی منتظران رجعت" تا بالاخره یه روزی که خیلی هم دور نیست تو رکاب "رییس هممون" برگردن و شلوار...(ببخشید) ، پدر همه ی بر و بچ شیاطین اکبر و اصغر رو دربیارن.حال و حولی که می کنن ، نوش جونشون

مترجم  ژاپنی به درک واصل شده ی "آیات شیطانی""هیتوشی ایگاراشی"

یه خواهشی هم از آقایون و خانومای خوننده دارم : مرد باشید و اگه شروع به خوندن کردید تا آخرش برید، آخه حیفه. تو این همه علافی و "وب گردی وقت تلف کن"  یه همچین فرصتایی که آدم رو ببره تو حال و هوای بنده های مخلص و کار درست خدا، کم پیش میاد .اگه نخونید هم از جیب خودتون رفته. گذاشتن یه همچین مطلب بلندی تو یه وبلاگ، ریسک بزرگیه چون تعداد بازدید کننده ها و نظر دهنده ها رو خیلی کم می کنه ولی همش فدای سر پر صفای"آقا محمد ابراهیم عطایی".

ضمنا اینم بگم که تا حالا از این بنده ی جیگر دار خدا عکسی منتشر نشده.

 

**********

رضا اشعری، همرزم شهید:
آخرین بار در خیابان جمهوری دیدمش، سر خیابان بابی ساندز، اول نشناختمش. یک تی شرت زردرنگ پوشیده بود، ریش هایش را هم از ته زده بود. رفتم جلو، گفتم: «ابراهیم! خودتی؟» خودش بود؛ ولی پاک عوض شده بود. حرف زدنش هم مثل همیشه گرم نبود. گفتم: «این‌جا چه کار می کنی؟» اکراه داشت که حرف بزند، گفت: «آمدم ویزا بگیرم.» و خواست خداحافظی کند که دستش را گرفتم. گفتم: «ویزا برای کجا؟ چی شده مگر؟» گفت: «ولم کن رضا! عجله دارم.» دستش را با تکان از دستم بیرون کشید و رفت. خشکم زد. با خودم گفتم: «خدایا! این ابراهیم همان ابراهیم است؟!»

**********

علی منتظری، همرزم شهید :
آشنایی مان برمی گردد به سال 62. آن موقع من 17 سالم بود، مقر گردان سرپل ذهاب بود. من امدادگر بودم. ابراهیم هم امدادگر بود‍‍‍‍‍‍‍‍‍؛ اما گروهان یک بود. شنیدم که چند تا از بچه ها تیفوس گرفته اند. یک چادر سه تخته آن طرف رودخانه زده بودند و کسی هم حق ملاقات با آنها را نداشت. یک روز مریزاد، مسؤول بهداری گردان آمد سراغم، گفت: «منتظری! از امروز برو چادر بیمارستان- اسمی بود که بچه ها روی آن چادر گذاشته بودند- کمک عطایی» گفتم: «عطایی دیگر کیست؟» گفت مال گروهان یک است.

رفتم چادر بیمارستان. وارد شدم. داشت به یکی از بیمارها آب می داد، متوجه من نشد. وقتی برگشت تعجب کردم. 13 یا 14 سال بیشتر نداشت. سلام کردم گفت: «عقب!» من یک قدم عقب رفتم. دوباره گفت: «عقب!» یک قدم دیگر رفتم عقب؛ بعد گفت: «خب، حالا علیکم السلام، کارتان را بفرمایید.» هم لجم گرفته بود، هم تسخیر شده بودم. با لکنت زبان گفتم: «آقای مریزاد من را فرستاده کمک شما.» همان طور با تحکم گفت: «به آقای مریزاد بگو، ابراهیم کمک لازم ندارد.» من از روی لج عقب رفتم تا او دیگر نگاهم نکرد. بعد هم راهم را کشیدم و رفتم.

**********

مادر شهید :
یک روز آمد خانه و یک راست رفت زیرزمین. نگرانش شدم. دنبالش رفتم دیدم بچه ام سرش را گذاشته روی مهر، های های گریه می کند. من هم روی همان پله نشستم و همپایش گریه کردم… بعد… ببخشید… بعد رفت قرآن را برداشت و با ترتیل شروع به خواندن کرد. صدایش یک حزن تازه ای داشت. نیم ساعتی قرآن را خواند، بعد آمد سراغ من و سلام کرد. گفتم: «ابراهیم جان! چی شده مادر؟ نصفه جان شدم.» گفت: «یک از خدا بی خبری پیدا شده به قرآن توهین کرده، یک کتاب نوشته به اسم آیات شیطانی.» گفتم: «خدا ان‌شاءالله لعنتش کند، کی هست؟» گفت: «یک انگلیسی هندی الاصل است.»

**********

برادر شهید (اسماعیل عطایی):
فتوای حضرت امام که صادر شد، دیگر آرام و قرار نداشت، انگار خط سرنوشتش را پیدا کرده بود. می گفت که من فقط یک آرزو دارم.

**********

رضا اشعری، همرزم شهید:
از علی منتظری شنیدم که رفته آلمان برای معالجه. گفتم: «مگر شیمیایی‌اش حاد شده؟» گفت: «ظاهرا.» البته بعد از خیبر، تا آن‌جا که من خبر دارم ناراحتی همیشه باهاش بود.

**********

ساسان طالبی، از دوستان شهید:
دیگر سر کلاس ها هم نمی آمد. من تعجب می کردم کسی که حاضرشدن به موقع سر کلاس را واجب شرعی می دانست، چطور می شود که اصلا یک هفته سر کلاس نیاید؟ البته گاهی دانشکده می دیدمش؛ ولی عوض شده بود. تند می آمد، تند می رفت؛ با کسی هم گرم نمی گرفت.

"ویلیام نیگارد" ناشر :کتاب منحوس "آیات شیطانی" در نروژ که هدف گلوله فرزندان معنوی رسول الله قرار گرفت و جان به در برد

جای گلوله های شلیک شده به طرف ناشر نروژی کتاب"آیات شیطانی" متاسفانه دو تا از گلوله ها فقط بدن کثیف این آقا را خراش داده و رد شده اند که اگر می خوردند طرف زنده نمی ماند

 **********

برادر شهید (اسماعیل عطایی):
می گفت من زنده باشم و یک مرتد که به اشرف مخلوقات توهین کرده، جایزه بگیرد؟ من زنده باشم و یک نفر که قلب آقا امام زمان را خون کرده، خوش بگذراند؟!

**********

ج.الف :
من به قضیه شک داشتم. به اصل موضوع شک داشتم. به بچه ها گفتم که این پسره را بیاورید من ببینمش. قرار گذاشتیم. معمولاَ افرادی که در قرارهای این جوری حاضر می شوند، مضطرب اند، اطمینان به نفس کافی ندارند و دستپاچه برخورد می کنند؛ اما این شهید ما که آمد، اصلاَ این طوری نبود. 21-22 سالش بود. سلام که کرد و نشست دلم من قرص شد. همان‌جا توی دلم گفتم: «خدایا بنازم به قدرتت؛ چه جوان هایی ما داریم و دلمان بعضی وقت‌ها از توطئه های خارجی می لرزد!»

**********

دکتر رضا داوری، استاد فلسفه:
این یعنی همان خلیفه‌ای که خدا می فرماید ما در زمین قرار داده ایم. شهید عطایی مصداق محسوس همین معناست.

**********

مادر شهید:
گفتم: «مادر! من دختر فلانی را برایت دیده ام، با خانواده شان صحبت کرده ام. تو اصلا به این مسأله توجه نمی‌کنی! امام فتوایی داده اند، ان شاءالله عمل می شود، تو مکلف به این مسأله نیستی!» گفت: «چرا مادر! من مکلفم، من می دانم دارم چه کار می کنم.»

**********

دکتر رضا داوری، استاد فلسفه:
یقین داشت، راهش را پیدا کرده بود و انگار روی نقطه ای ایستاده بود که انتهای مسیرش را می دید.

**********

مادر شهید:
گفتم: «مادر! جواب مردم را چه بدهم؟ اسم گذاشتیم روی دختر مردم.» گفت: «تو فقط قول بده این راز را با کسی در میان نگذاری.» هی خودش را به آن راه می زد. گفتم: «من دارم از آبرویمان توی مردم حرف می زنم.» دوباره گفت: «می دانی؟ اگر این قضیه لو برود، زندگی من لو رفته، شما که این را نمی خواهید؟» هی من از ازدواج می گفتم، هی او می گفت که این قضیه بین خودمان بماند.

**********

ساسان طالبی:
آخرین باری که دیدمش، توی دانشکده بود. چند وقت بود که دوست داشتم ببینمش و مفصل باهاش حرف بزنم. بس که به کسی محل نمی گذاشت. عقده ای شده بودم. آن روز یادم است که کلاس نداشتم. جلو فروشگاه دیدمش. گفت: «می خواهم باهات حرف بزنم.» گفتم: «خوب است، بالاخره یاد رفقایت هم می کنی!» گفت: «طاقت گریه ندارم، اوضاعم قاطی پاطی است. یک خبر خوبی برایت دارم، اگر به حرفم گوش بدهی پشیمان نمی شوی، یک دختری را می شناسم…»

**********

مادر شهید:
گفت: «یک دوست دارم اسمش طالبی است…» شما دیدیدش، انگار با او مصاحبه هم کرده اید، پسر خوبی است خدا حفظش کند؛ گفت: «قضیه را برایش تعریف کردم، نشانی را بده برود خواستگاری.» آنجا بود که فهمیدم تصمیمش برو برگرد ندارد. قید دختره را زده بود. بند دلم لرزید… گفتم: «خدایا! اگر قسمت این است، من راضی ام.» نمی دانم توی قیافه ام چه دید؟!… [گریه مادر] پرسید: «راضی هستی مادر؟» گفتم: «آره پسرم!»

**********

ج.الف:
بهش گفتم کار اشتباهی کرده که مادرش را در جریان گذاشته است . گفت: «شما هنوز مادر من را نشناخته‌اید.» واقعیت این بود که من خودم را هم هنوز نشناخته بودم. گفتم: «با این حال صحبت هایی هست که باید با مادرت و با هر کس دیگری که قضیه را می داند بکنی.»

**********

برادرشهید(اسماعیل عطایی):
یک هفته کارمان تمرین بود؛ اگر زنگ زدند کی بردارد، چی بگوید؛ اگر آمدند در منزل چی؟ دوستان چی؟ دانشکده چی؟ و خلاصه وقتی که داشت می رفت، ما آن‌قدر آماده شده بودیم که انگار یک سال است به خارج رفته است.

**********

علی منتظری:
از همان موقع ها بوی شهادت می داد. به قول بچه ها نوربالا می زد. بهش می گفتم: «فلق». آن روزها فخرالدین حجازی آمده بود سرپل ذهاب، یک سخنرانی کرده بود و نماز شب خوان های رزمنده را «فلق» نامیده بود. من خیلی به دست و پایش می پیچیدم. می گفتم: «تو آخرش شهید می شوی!» او همیشه در جواب می‌گفت: «ما تا انقلاب مهدی زنده ایم!»

**********

این ملعون از  تجدید چاپ کتاب کفرآمیز خودش صرف نظر نکرد و زمانی که انگلستان حاضر به چاپ ارزان قیمت این کتاب (بدون جلد گالینگور و با کاغذ کاهی) نشد، اون رو به آمریکا برد و به صورت ارزان قیمت (برای سهولت خرید عمومی آن) چاپوندش.یعنی قسمتمون می شه این خنده تهوع آور رو روی صورت این مردک بخشکونیم؟

ج.الف:
وقتی بهش گفتم: «ما هیچ کمکی نمی توانیم بکینم» هیچ تغییری در او رخ نداد؛ نه در رفتارش و نه حتی در چهره اش. گفت: «من از شما کمک نخواستم، فقط خواستم در جریان باشید، حتی اجازه هم نمی خواهم، مگر این‌که بازداشتم کنید؛ والا به یاری خدا تا آخرش می روم.»

**********

کاردار سفارت سوییس در تهران در مصاحبه با سی.ان.ان:
تقاضای ویزای ویژه کرده بود. گفته بود که حاضر است پناهنده شود و علیه ایران حرف بزند. از طرف سازمان های آمریکایی هم حمایت شده بود، از جمله سازمان دیده بان حقوق بشر … [رییس یکی از گروهک های غیرقانونی در ایران] هم او را تأیید كرده بود. به این نتیجه رسیده بودیم که مشکل شخصیتی دارد و قابل بهره برداری است.

**********

ج.الف:
همه تست ها مثبت بود. نقطه فرود هم چک شده بود. مشکلی نبود؛ اما می دانستیم که درصد موفقیت بسیار پایین است. 10 تا 30 درصد بیشتر امید نبود. به خودش هم گفتیم؛ جواب داد: «مطمئن باشید که من پیروزم.»

**********

برادر شهید (اسماعیل عطایی):
خیلی چیزها از امام یاد گرفته بود. به خصوص اطمینان قلب و صلابتی که داشت نمونه بود. به ما روحیه می داد. به من می گفت: «اسماعیل! این راهی که من می روم شکست تویش نیست.» من فکر می کردم که منظورش این است که حتماَ به نتیجه می رسد؛ اما وصیتنامه اش را خواندم، منظورش را فهمیدم. از قول امام نوشته بود: «چه بکشید و چه کشته شوید پیروزید.» و این همان چیزی بود که شخصیت او را ساخته بود.

**********

دکتر رضا داوری:
… و بالاخره رفت و رسید و شهید هم شد…

**********

مادر شهید:
قبرش را نمی دانم کجاست. می روم بهشت زهرا سر یک قبر خالی که اسم او روی سنگش است. می گویم: «مادر! توی دنیا که سربلندمان کردی، آخرت هم دستمان را بگیر.» بچه ام نمرده، قبرش را هم که می بینید؛ خالی است! باور کنید به خود مقام سیدالشهدا همیشه باهاش حرف می زنم و جواب می گیرم. جواب هاش به قلبم خطور می کند. می گویم: «مادر! من باور دارم که شهیدها زنده اند.» بعد حرفم را می زنم، بلافاصله جواب می گیرم. همیشه وجودش را با خودم حس می کنم. بچه ام نگران من است.

**********

رضا اشعری:
می گفت که ما تا انقلاب مهدی زنده ایم و من واقعاَ نمی دانم آن روز هم می دانست که شهید می شود یا نه؟ هر وقت تنها می شدیم از خدا حرف می زد، از آخرت و به خصوص از شهادت می گفت؛ «خدا نعمتی برتر از شهادت خلق نکرده است.»

**********

دکتر رضا داوری:
سر کلاس سؤالاتی می پرسید که معلوم بود این جوان به یک جاهایی رسیده است. من خودم گاهی می ماندم. یک ملاقاتی هم گویا با حضرت آیت الله جوادی آملی داشت. ایشان را هم گویا تحت تأثیر قرار داده بود.

یک روز بعد از درس به من گفت: «استاد! به نظر من این یک اشتباه فلسفی است که «من» انسان همان روح انسان است.» حالا من همان جلسه این مطلب را درس داده بودم. گفتم: «پس «من» انسان از دیدگاه شما چیست؟» گفت: «من انسان خیلی عمیق تر از روح است. «من» آدمی زمانی کشف می شود که انسان خدا را کشف کند.» بعد این آیه را خواند: «و لا تکونوا کالذین نسواالله فانسهم انفسهم اولئک هم الفاسقون»

**********

سلمان رشدی که که حالا ۶۰سالشه کارش به جایی رسید که فقط طی 20 روز 13 بار محل خواب خودش رو تغییر داد. چنان فضای جهنمی بر زندگی او حاکم شد که زنش ازش جدا شد و در مطبوعات اونو  را «فردی بزدل» نامید. تنها دو سال پس از صدور حکم اعدام بود که سلمان رشدی جرأت سفر به خارج انگلستان را پیدا کرد و با یک هواپیمای جنگی در سال 1991 میلادی برای سخنرانی به دانشگاه کلمبیا در آمریکا رفت و برگشت. محافظت از این بابا بعد از صدور حکم حضرت امام بر عهده «اسکاتلند یارد» (پلیس انگلیس) قرار گرفت. هزینه های محافظت از او در سال بین یک تا 10 میلیون پوند تخمین زده می شود؛ صدای همه ی انگلیسی ها از این ولخرجی دراومد و حتی یکبار شاهزاده چارلز (ولیعهد انگلستان) گفت: «سلمان رشدی سرباری پر خرج برای مالیات دهندگان انگلیسی است.» همچنین شرکت هواپیمایی «بریتیش ایر ویز» حضور رشدی را در هواپیماهای خود تا سال 1998 ممنوع اعلام کرده و شرکت هواپیمایی «ایرکانادا» چند سال پیش سفر رشدی را با پروازهای خود غیرممکن اعلام نمود.

ج.الف:
اینها را دیگر من با واسطه می گویم. گفتند که بنا بوده در جریان بازدید رشدی از یک کتابخانه او را با گلوله بزند؛ اما قبل از ورود به او مشکوک می شوند. در حین بازرسی بدنی درگیر می شود و گلوله می خورد. جالب اینکه کوچکترین خبری منعکس نشد. انگار نه انگار که چنین واقعه ای وجود خارجی داشته است. بعدها که خبرش غیر رسمی درز کرد، یک اشاره تلویحی کردند و بعدش هم هیچ.

**********

مادر شهید:
آن شب من خواب دیدم. شوهر مرحومم همیشه می گفت: «شبی که ابراهیم به دنیا آمد یک سید نورانی یک انگشتر زرد به انگشتم کرد.» آن شب من خواب دیدم که با مرحوم شوهرم نشسته ایم، منتظریم که ابراهیم بیاید ناهار بخوریم. یک سید نورانی آمد به مرحوم شوهرم گفت: «حاج آقا! آن انگشتر امانتی را آمده ام بگیرم.» من از خواب پریدم و تا صبح گریه کردم. اسماعیل بچه ام آمد توی اتاق. هی دلداری ام داد. من هم هی می گفتم: «مادر! دیگر بی ابراهیم شدم، پسرم حجله ندیده رفت شهید شد. خدا این آمریکا را ذلیل کند. الهی رشدی ملعون تکه تکه بشود.»

**********

برادر شهید(اسماعیل عطایی):
من خودم دست کمی از مادرم نداشتم. دلشوره عجیبی داشتم. آن شب اصلاَ خوابم نبرده بود؛ اما باید مادرم را آرام می کردم. نمی خواستم همسایه ها خبردار شوند.

**********

رضا اشعری:
می گفتند اصلاَ موفق به دیدار رشدی نشده است. تور حفاظتی رشدی خیلی قوی است. آبروی سیاسی اروپا در گرو امنیت رشدی است و به همین دلیل شدیدترین تدابیر را در نظر گرفته اند.

**********

ج.الف :
با تجربه ای که من دارم رشدی تا آخر عمر، آب خوش از گلویش پایین نخواهد رفت.

**********

دکتر رضا داوری:
سلمان رشدی با فتوای امام اعدام شد و اینکه این روزها به دریوزگی افتاده، سلمان رشدی نیست، کالبد متعفن یک انسان پست است که روحش را به شیطان فروخته است، اما این ابراهیم شهید ما امروز زنده است و تا ابد هم زنده خواهد بود و تمام آزادگان جهان هم از محضرش مستفیض می شوند.

**********

از یادداشت های شهید ابراهیم عطایی:
«قطعنامه که پذیرفته شد و آتش بس که اعلام شد، من یک باره به خودم آمدم، دیدم سفره را برچیده اند و نصیب من از روزی شهادت، فقط حسرت است. بعد ازخودم پرسیدم که ابراهیم! آیا حقیقتاَ درجستجوی شهادت بوده ای؟ دیدم که نه. باز از خودم پرسیدم: ابراهیم! اکنون چه؟ آیا آماده دیدار حق هستی؟ و باز پاسخ درونی ام حاصلی جز حسرت و اندوه نداشت. دیدم که با تمام وجود به این قفس خاکی چسبیده ام و بال و پر پروازم نیست. تعارف با خودم را کنار گذاشتم. دیدم که در این مدت، از شهادت فقط دم می زده ام؛ اما بارها آن را رد کرده ام. دیدم شهادت هدیه ای است از طرف خدا که ابتدا باید بپذیری، بعد به آن برسی و بدا به حال من! من در جام زهری که امام نوشید، آب حیات یافته بودم و بدا به حال من! من از قطعنامه متولد شدم.»

**********

برادر شهید (اسماعیل عطایی):
بعد از مرصاد من احساس کردم که ابراهیم به یک بلوغ جدیدی رسیده است. حرف هایش بوی امام می داد. بوی شهیدان را می داد، به قول شما مطبوعاتی ها، بوی باروت می داد. یک طوری از دوستان شهیدش حرف می زد که انگار در حضور آنها است و من الآن بعضی وقت ها که فکرش را می کنم، می گویم که نکند واقعاَ روح آنها را می دید؟ و الآن این باور به من و مادرم سرایت کرده است و من هر وقت زیارت شهدا را می خوانم، قبل از همه صدای ابراهیم را می شنوم که به سلامم جواب می دهد.

**********

دکتر رضا داوری:
ابراهیم برای من یک اسوه است، یک اسطوره است که به حیات حقیقی رسیده است. زمان حیاتش همیشه برای من نمونه کامل یک انسان بود که توی این دنیا به هویت خودش رسیده بود. نمونه کامل کسی بود که خودش را خوب شناخته بود، مردمش را خوب شناخته بود، امامش را خوب شناخته بود، خدایش را خوب شناخته بود، دینش را و راهش را خوب شناخته بود و بالاخره هم رفت و رسید و پیروز شد یعنی شهید شد.

**********

فرازی از وصیتنامه شهید:
شیرینی و لذات زندگی در آن است که مرد در انتظار مرگ ننشیند، بلکه به دنبال آن برود و آن را در آغوش بکشد. شیرینی زندگی در آنجاست که حلاوت مرگ را دریابی و اینچنین است که قاسم بن الحسن (علیهما السلام) از مرگ تعبیر «احلی من العسل» دارد. شرافت و کرامت آدمی از زندگی و مرگش رقم می خورد و من همواره از خدای لایزال خواسته ام که چگونه زیستن و چگونه مردن هر دو را، او به من بیاموزد …

**********

متأسفانه دولت انگلستان از تحویل پیکر پاک شهید عطایی به جمهوری اسلامی خودداری کرد.

حتی زن پوتین! پوتین داره تو دلش می گه دیگه بسه بابا ولی جرجی مگه ول می کنه!!!

اینم از مسلمونی اماراتی ها!!

از پیرزن ها هم نمی گذره!!

اینم از مرکل

الهی من فدای تو بشم

رقص بوش با عربها

فکر کنم این عربها فیلم دست دادن رامسفلد با صدام رو ندیدن که بعد چه بلایی سر صدام اومد!!

حالا ببین کی گفتم همین بوشی که می بینید با اینها می رقصه چه بلایی سر این عربها بیاره 

بیچاره مردم عرب که باید تاوان جاهلیت حاکمان خودشونو پس بدن